باد می آمد و من دلهره در دل  همچون بابادک آن کودک افغان   که رها گشت به توفان  روی بادی که برش ابر سیاهی   به بَرِ کوی تو پرواز نمودم 

آن گل که پی نسیم و بادی لرزید

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

بازندهِ دل,خراب عشقیم و خُمار.... سرباز پیاده ایم در لشگر یار

با کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

بازندهِ دل,خراب عشقیم و خُمار.... سرباز پیاده ایم در لشگر یار

با کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

بازندهِ دل,خراب عشقیم و خُمار.... سرباز پیاده ایم در لشگر یار

با کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

بازندهِ دل,خراب عشقیم و خُمار.... سرباز پیاده ایم در لشگر یار

با کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

بازندهِ دل,خراب عشقیم و خُمار.... سرباز پیاده ایم در لشگر یار

با کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

  تیغ چه میکِشی مرا ، با سخن و نِکایَتَتشهر رماده بودم با خانواده کردی آشنا شدم. سخت شیفته دختر آن خانواده شدم. بعدها که در زندان های اطلاعات و شهرهای گوناگون زن

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمارا کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

ازندهِ دل,خراب عشقیم و خُمار.... سرباز پیاده ایم در لشگر یار.. بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمارا کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

ازندهِ دل,خراب عشقیم و خُمار.... سرباز پیاده ایم در لشگر یار.. بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمارا کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

ازندهِ دل,خراب عشقیم و خُمار.... سرباز پیاده ایم در لشگر یار.. بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

با کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

  تیغ چه میکِشی مرا ، با سخن و نِکایَتَتشهربا کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ رماده بودم با خانواده کردی آشنا شدم. سخت شیفته دختر آن خانواده شدم. بعدها که در زندان های اطلاعات و شهرهای گوناگون زن

  تیغ چه میکِشی مرا ، با سخن و نِکایَتَتشهر رماده بودم با خانواده کردی آشنا شدم. سخت شیفته دختر آن خانواده شدم. بعدها که در زندان های اطلاعات و

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمارا کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

ازندهِ دل,خراب عشقیم و خُمار.... سرباز پیاده ایم در لشگر یار.. بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمارا کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

ازندهِ دل,خراب عشقیم و خُمار.... سرباز پیاده ایم در لشگر یار.. بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

ما هر دو جهان به سطح شطرنج قمار .... بازنده, رُخ و وزیر و پیلان و سوار

با کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

با کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

با کیشِ رُخ یار چو ماتند بسیار...تا هست رُخ زیبا و جوانان سوار

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تو کوه دماوندي , زيبايي و الونديو کوه دوه دماوند و الونماوندي , زيبايي و الوي , زيبايگبري ز سراي جم کرنشگر کويت شد

تو کوه

دماوندي , زيبايي و الونديو کوه دوه دماوند و الونماوندي , زيبايي و الوي , زيبايگبري ز سراي جم کرنشگر کويت شد

شهیر شهر خیالم, خیال شهرشهیرمم کرد خیالم, خیال تو خا تکرد

 

       صفحه حسن خلج  Gæbrias Khalaj      CopyRight©Flexiservice.no 2014    E-mail   خانه  Home   Contact person: (0047) 41 47 48 42

 

PDF VOICE WORD

شماره و گونه بندی:

سرایش/ بیست و پنجم

تعداد بیتها:19

: شعر و ترانه

 شماره 38تارنما/

Fenomen nr.: 25

link no.:38

Antal vers: 19

 stavanger 18.feb- 10.07.2016

---------------------------------

پردازش:

 

نکایت . [ ن ِ ی َ ] (ع مص ) اثری تمام کردن در دشمنان به کشتن یا جراحت وارد آوردن . (فرهنگ فارسی معین ). نِکایة. رجوع به نِکایة شود. || (اِمص ، اِ) جراحت و اذیت . (ناظم الاطباء). قهر بر دشمن به قتل و جرح . (فرهنگ فارسی معین ). انهزام . مغلوبی . مقهوری . قتل . جرح

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ترانه تصنیف: رخ نگار

میکِشَدَم نگار من ، نقش رُخ خیال من

صید شبِ شکار من ، کِی برسد به کام من

نُقل و حدیث انجمن ، شرح رخ نگار من

نقد کنند شمایلش ، از ری و ساوه تا خُتَن

 

 من چه بگویمش بسان ، قامت او چو ارغوان

وصف رُخَش تملق است ، بی دل و دیده با زبان

من پی او دوان دوان ، تا که بگیرَمَش نشان

پای شکسته ام مبین ، میکِشَدَم کِشان کِشان

 

از چه کِشان کِشان کِشی ، مِی زِ پیاله سرکِشی   

تیغ جفا چه میکِشی ، مستی و اسب سرکِشی

پرتو رویَت  آتشی ، شعله کِشد به هر خَشی

ماه شبی و شعله خور، جِلوِگه ایی و دلکشی

 

سرکشِ عشقی و جوان ، وصف رُخَت به هر زبان

بوی تو همچو ارغوان ، من پِی تو دوان دوان

وای از آن شبانگهان ، اشک ز چشم من روان

عقل چو مضمحل شود ، هیچ نَماَند از روان

 

سر چو کِشی پیاله مِی ، با صنمی خُجسته پِی

جورِ تو میتوان کشید ، گر دَهیَّم پیاله مِی

فصل دِی و بِلاد رِی ، نغمهِ ساز و آه نی

هر دو جهان بُرون شود ، از کفم آن پیاله می

 

 

بوی تو همچو شبنم است ، هر نَفَسَت مرا دم است

شکل رخ تو مرحم است ، هر چی دَهی مرا کم است

حال من از کفاف عشق ، ناله و اشک و ماتم است

وصف کُنَندَمَت کم است ،سنگ نِگینَت از جَم است

 

از چه کنم حکایتت ، بَر که بَرَم شکایتت

 آن کَفِهِ عدالتت ، تیغهِ حکم و غایتت

شرع به حکم آیتت ، ملتمس عنایتت

تیغ چه میکِشی مرا ، با سخن و نِکایَتَت

 

در همه شهر بگفتنش، در حذرم بپختنش

قلب شکسته مرا، ریش زدند بِسُفتنش

هر چه از او نماند و ماند ، از نظرم بِرُفتَنَش

خام بِکَردنش چو خشت ، بَس که گزافه گفتنش

 

گر چه صبا برفت و من ، باد صبا بَرَد سخن

تا که رسد به انجمن ، قصه ناله های من

بین تو سکوت سرد من ، زمزمه های درد من

رُخ بکشیده گَرد غم  ، از سر شِکوِهای من

 

بین سزای گَبریاس ، گشته چو مهره های تاس

رویه برنده کِی شود، برگ قمارِ آس و پاس

 

گبریاس خلج ــ نروژ 10.07.2016

 

در میان ریگزار کهکشان **** نی بیابی از زمین ما نش
در میان ریگزار کهکشان **** نی بیابی از زمین ما نشان
در میان ریگزار کهکشان **** نی بیابی از زمین ما نشا

Velkommen til Gæbrias Khalaj