شماره و گونه بندی:

سرایش/ بیستم وسوم

تعداد بیتها: 16

شعر کهن

 شماره 38تارنما/

Fenomen nr.: 23

link nr.:37

Antal vers: 16

 stavanger 02 feb. 2016

...........................

گار: روستایی از توابع اصفهان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

به تارنماي گبرياس  (حسن خلج) خوش آمديد  Velkommen til Gæbrias Mehrain (Hasan Khalaj)

ارژنگ دل

در گلشن دل گُلی نباشد بی خار

ساقی می باقی دهم از ساغر یار

از نقطه غم برون کِشَد تا خطِ یار

پر کن قدحم که چون مسیر پرگار

   

ترسم که رسد خزان و گردد شب تار

در موسم یار بِشکُفَم فصل بهار

من ماندم و التماس و رازِ دلِ زار

خواران چو نشاندند ز خارت به دلم

در فصل جوانی و زر و مِکنَت و کار

صد لُعبته میتوان خرید فصل شکار

آن گل که پی نسیم و بادی لرزید

در فصل خزان از او نمانَد جز خار

آنروز که دوره جوانی طی شد

خشکیده درختی و نیایی تو به کار

برشاخه خُشکَت نکند لانه کسی

هر چند که تو داری خط و خالی چون مار

 

بازار صنم هزار و من فکر نگار

اندوه دلم زِ کوریِ چشم دل است

باری, نتوان یافت بِجُز چهرهِ یار

در خانهِ نگارِ نقشِ اَرژَنگِ دلم

   
در چنبر شاهدان و بازیِ قمار من در خط و خال یار مبهوتم و, یار
خاکستر عشقند و نیایند به کار بازنده چو من هزار در تخت قمار

این خار دل من است و درد حافظ

در خطّهِ شیراز و سپاهان دِهِ گار

ما زار نَگِرییم و نگردیم شکار

در تجربه عمر بدیدیم هزار

گبرا بَرِ آتشکدهِ دل باز آر

هیزم زِ دلِ نمرده و همت و کار

هر شاخه گلی که غنچه کرد فصل بهار

بشکُفته گُلی شود رُخَش چون رخ یار

 

گبریاس خلج/ دوم فوریه 2016/ استاوانگر/ نروژ

 

خانه       صفحه حسن خلج       CopyRight©Flexiservice.no 2014    E-mail     Home   Contact person: (0047) 41 47 48 42

نمایش با فرمت پی دی اف :

 دکلمه شعر با صدای بانو سیمسن قائمی: